عبدالله بن محمود موصلی
مجدالدین ابوالفضل عبدالله بن محمود بن مودود الموصلی (۵۹۹–۶۸۳ قمری)، فقیه برجسته حنفی در سده هفتم هجری بود. وی در سال ۵۹۹ قمری در موصل زاده شد و علوم ابتدایی را نزد پدرش فراگرفت. سپس برای تکمیل تحصیلات به دمشق مهاجرت کرد. موصلی در فقه و اصول شهرتی فراوان یافت. وی مدتی متصدی منصب قضاوت در کوفه بود. کتاب «المختار للفتوی» را در جوانی تألیف کرد و پس از آن شرحی با عنوان «الاختيار لتعليل المختار» بر همین اثر نوشت. وی سرانجام در ۱۹ محرم سال ۶۸۳ قمری درگذشت.[۱]
جایگاه راوی
مجدالدین ابوالفضل عبدالله بن محمود بن مودود موصلی، در شب جمعه، آخرین روز ماه شوال سال ۵۹۹ قمری در شهر موصل زاده شد. وی مبادی علوم را نزد پدرش، محمود بن مودود، فراگرفت و برای تکمیل تحصیلات به دمشق مهاجرت کرد و از محضر استادی چون جمالالدین حصیری بهره برد. او همچنین از محدثانی چون عمر بن طبرزد حدیث شنید.[۲]
وی در فقه و اصول فقه به چنان مقامی دست یافت که در عصر خود یگانه دانسته میشد. تسلط او بر نصوص فقهی چنان بود که به هنگام فتوا، به مراجعه مستقیم به کتابها نیاز نداشت و کیفیت تطبیق و استنباط را به خوبی میدانست. مدتی به عنوان قاضی شهر کوفه منصوب بود، اما پس از عزل از این مقام، به بغداد کوچید و در جوار آرامگاه ابوحنیفه به تدریس و افتا اشتغال یافت.[۳]
پدرش، محمود بن مودود (متوفای ۶۳۳ ق)، و سه برادرش به نامهای عبدالدائم، عبدالعزیز و عبدالکریم همگی از عالمان و فقهای زمان خود بودند که در موصل یا دمشق به تحصیل و تدریس علوم دینی مشغول بودند.
وی سرانجام در صبح روز شنبه، نوزدهم ماه محرم سال ۶۸۳ قمری در بغداد درگذشت.
آثار و تألیفات
آثار او که از منابع معتبر و پرمراجعه فقه حنفی به شمار میروند،[۴] عبارتند از:
- «المختار للفتوی» کتابی فقهی که آن را در دوران جوانی تألیف کرد.
- «الاختيار لتعليل المختار» شرحی مبسوط و تحلیلی بر کتاب «المختار» خود که مهمترین اثر اوست.
- «المشتمل على مسائل المختصر» از دیگر تألیفات او در فقه.
کتاب «المختار» همراه با کتابهای «الكنز» (نسفی)، «الوقاية» (برهانالدین محمود) و «مجمع البحرين» (ابن ساعاتی) در سنت حنفی به عنوان «متون اربعه» شناخته میشوند که مورد اعتماد فقهای متأخر هستند. نسخهای خطی از «المختار» در کتابخانه شستربتی (شماره ۴۳۶۰) و دانشگاه ریاض (شماره ۱۴۴۶) نگهداری میشود.
روايت حديث غدير[۵]
يكى از علما و بزرگان اهل سنت كه حديث غدير را نقل كرده عبداللَّه بن محمود بن مودود حنفى موصلى، مجدالدين(ت ۵۹۹ - م ۶۸۳ ق) است.[۶] حموينى حديث مُناشده مرد عراقى با جابر انصارى به حديث غدير را از عبداللَّه بن محمود روايت كرده است. لكهنوى[۷]: او را در فقه و اصول ستوده و از تأليفاتش تعريف كرده است.
پانویس
- ↑ مقدمه کتاب «الاختيار لتعليل المختار»، تحقیق خالد بن عبدالرحمن العک، ج1، ص7
- ↑ الفوائد البهية في تراجم الحنفية - أبو الحسنات محمد عبد الحي اللكنوي الهندي.
- ↑ تاج التراجم - لأبي الفداء زين الدين أبي العدل قاسم بن قُطلُوبغا السودوني
- ↑ الجواهر المضية في طبقات الحنفية - عبد القادر بن محمد بن نصر الله القرشي محيي الدين الحنفي
- ↑ چكيده عبقات الانوار (حديث غدير): ص ۲۷۵.
- ↑ دانشنامه غدير،ج ۱۴،ص ۵۴۲.
- ↑ الفوائد البهيّة فى تراجم الحنفية: ص ۱۰۶.