شمعون علیه السلام
| نام | شمعون |
|---|---|
| کنیه | ابوریحانه (به روایتی) |
| لقب | صفا، حواری، وصی مسیح |
| زادروز | حدود ۳۰ سال پس از میلاد (در فلسطین) |
| زادگاه | فلسطین (در زمان حضرت عیسی) |
| طول عمر | حدود ۷۰ سال (به روایات) |
| پس از | حضرت عیسی علیهالسلام |
| پیش از | یحیی بن زکریا علیهالسلام |
| نقش | وصی و جانشین حضرت عیسی، شفابخش، زندهکننده مردگان، تبلیغ دین خدا |
| حوادث | ماجرای روم و ایمان آوردن پادشاه و مردم، شهادت با اره |
| مخالفان | کاهنان یهود |
| حاکمان همعصر | پادشاه روم (در زمان شمعون) |
| آثار مرتبط | انجیل مرقس (به روایتی تنظیم شده توسط شمعون) |
شمعون علیهالسلام، از دوازده حواری و برگزیدهترین یاران حضرت عیسی بن مریم علیهالسلام و وصیّ آن حضرت بهشمار میرود. وی که به «شمعون صفا» نیز شهرت دارد، پس از عیسی علیهالسلام به اقامه دین خدا پرداخت و با اعمال خارقالعادهای چون شفای کور مادرزاد و زنده کردن مردگان، بر پادشاه روم غلبه یافت و موجب ایمان گسترده مردم شد. همچنین از او به عنوان استاد مرقس و تنظیمکننده انجیل مرقس یاد شده است. در منابع اسلامی، نرجس خاتون (مادر امام زمان علیهالسلام) از نسل شمعون معرفی شده است.
نسب، مقام و وصایت
شمعون علیهالسلام از حواریون خاص حضرت عیسی علیهالسلام و وصیّ او بود.[۱] وی پس از عیسی علیهالسلام، برای دین خدا قیام کرد و همانند او، کور مادرزاد و بیماران پیس را شفا میداد و مردگان را به اذن خدا زنده میکرد. مؤمنان به او، مؤمن واقعی و منکرانش، کافر شمرده میشدند. او حواریون را به شهرها میفرستاد تا مردم را به خدا دعوت کنند، اما از فرستادن کسی به روم خودداری میکرد، زیرا میدانست که آنان کشته میشوند.
ماجرای روم و غلبه بر پادشاه
دو نفر از اصحاب شمعون، برخلاف فرمان او، پیش از موعد معیّن به روم رفتند و پادشاه آنان را به زندان انداخت. شمعون علیهالسلام به صورت طبیب عازم روم شد و با شفای بیماران، بر پادشاه غلبه یافت. پادشاه خوابی دید و آن را برای شمعون بازگو کرد. شمعون گفت: شاید در زندان تو مظلومانی هستند. پادشاه به رسیدگی به امور زندانیان پرداخت و به دو فرستاده شمعون رسید. آنان گفتند: ما فرستادگان عیسی علیه السلام هستیم و کور مادرزاد و پیس را شفا میدهیم. پادشاه شخص کوری را آورد که هرگز ندیده بود. شمعون دست بر چشم او نهاد و شفا یافت. سپس پسر پادشاه را که هفت سال پیش مرده بود، زنده کرد. در نتیجه پادشاه و همه اهل مملکتش به شمعون ایمان آوردند.[۲]
شهادت
شمعون و یهودا (یکی دیگر از حواریون) به تبلیغ دین مسیح پرداختند، اما کاهنان یهود، مردم را بر ضد آنان شوراندند و شمعون را با اره دو نیم کردند و یهودا را سر بریدند. پیش از وفات، خداوند به او وحی کرد که نور حکمت و میراث انبیا را به یحیی بن زکریا علیهالسلام بسپارد. شمعون نیز وصیت کرد و امانتها را به حضرت یحیی تحویل داد و از دنیا رفت.[۳]
شمعون علیهالسلام در منابع اسلامی به عنوان یکی از یاران عیسی مسیح و حافظ میراث نبوی شناخته شده است. همچنین نسبت نرجس خاتون (مادر امام زمان علیهالسلام) از طرف مادر به شمعون، نشان از جایگاه والای او در سلسله انبیا و اوصیا دارد.[۴]
تقارن روز نصب شمعون توسط حضرت عیسی علیه السلام با غدیر[۵]
در آن روز از ایام سال که مقارن با روز غدیر بوده است وقایع بسیار مهمی در عالم خلقت و در تکوین جهان رخ داده، همانطور که انبیاء نیز برنامههای مهم خود را در این روز انجام دادهاند. این به خاطر ارزشی است که صاحب این روز یعنی امیرالمؤمنین علیه السلام به آن داده است و حاکی از آن است که واقعه ای مهمتر از آن در تاریخ عالم نبوده است که سعی شده سایر وقایع با آن مقارن گردد و از مبارکی این روز طلب برکت و یُمن شود.[۶]
یکی از روزهای حساس از تاریخ انبیاء علیهم السلام که مقارن روز غدیر بوده، روز نصب شمعون توسط حضرت عیسی علیه السلام به عنوان وصی خود است.[۷]