پرش به محتوا

جنگیدن با دشمنان خدا

از ویکی غدیر
جنگیدن با دشمنان خدا
جنگیدن با دشمنان خدا
مشخصات فراز
موضوعجنگیدن امیرالمؤمنین علیه السلام با دشمنان خدا به عنوان خلیفه پیامبر صلی الله علیه وآله
مفاهیمناکثین؛ قاسطین؛ مارقین
منابع و پیوندها
روایاتپیامبر صلی الله علیه وآله: «إِنَّهُ خَلِيفَةُ رَسُولِ اللَّهِ...وَ قَاتِلُ النَّاكِثِينَ وَ الْقَاسِطِينَ وَ الْمَارِقِينَ بِأَمْرِ اللَّهِ»

جنگیدن با دشمنان خدا از دیگر خصوصیاتی است که پیامبر صلی الله علیه و آله برای خلیفه خود در خطبه غدیر برشمرده است.

برخی شارحان خطبه غدیر در ذیل این جمله از خطبه غدیر درباره این خصوصیت چنین نوشته‌اند: خلیفه پیامبر همچون پیامبر صلی الله علیه و آله با دشمنان خدا می‌جنگد. در مورد امیرالمؤمنین علیه السلام نیز این‌گونه است؛ زیرا «خلیفه» از سیره و سنّت نبیّ تبعیت می‌کند و به آن عمل می‌نماید. همان‌گونه که در زیارت امین اللّه در مورد آن حضرت این‌گونه بیان شده است «وَاتَّبَعْتَ سُنَنَ نَبِيِّهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ؛ روش‌های پیامبرش (درود خدا بر او و خاندانش) را پیروی کردی».[۱]

امیرالمؤمنین علیه السلام نه‌تنها در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله در کنار ایشان با دشمنان خداوند می‌جنگید، بلکه بعد از او نیز همان راه را طی نمود و همان‌گونه که پیامبر صلی الله علیه و آله وعده داده بودند با «ناکثین»، «قاسطین» و «مارقین» به‌عنوان دشمنان خداوند جنگیدند.

همان‌گونه که پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: «اِنَّهُ خَلیفَةُ رَسُولِ اللَّهِ وَ اَمیرُالْمُؤْمِنینَ وَ الْاِمامُ الْهادی مِنَ اللَّهِ، وَ قاتِلُ النّاکِثینَ وَ الْقاسِطینَ وَ الْمارِقینَ بِاَمْرِ اللَّهِ؛ همانا او جانشین رسول خدا، امیرمؤمنان و پیشوای هدایتگر از طرف خداوند است. او به‌فرمان خدا با پیمان‌شکنان و روی‌گردانان از حق و خارج‌شدگان از دین پیکار نماید».

با این جمله خطبه کاملاً واضح می‌گردد که خلیفه رسول خدا صلی الله علیه و آله فقط امیرالمؤمنین علیه السلام بوده و او اینچنین خصوصیاتی دارد که با دشمنان خدا می‌جنگد، همانکه پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: «الْمُحارِبُ لِاعْدائِهِ؛ با دشمنان خدا در ستیز است».[۲]

پانویس

  1. ↑ کامل الزیارات، ص۳۹–۴۰.
  2. ↑ شرح خطبه غدیر، ج۳، ص۲۰۸.

منابع

  • شرح خطبه غدیر؛ محمدرضا شریفی، اصفهان: انتشارات نورالحیات، ۱۴۴۶ق.
  • کامل الزیارات؛ جعفر بن محمد (ابن قولویه رازی)، تحقیق: عبدالحسین امینی، نجف: مطبعة المرتضویة، ۱۳۱۶ق.